Dagboek van Amytes

Dagboek van Amytes
13 oktober 2008 admin

Ik loop over marmeren stenen.
Naar de balustrade aan de rivier.
Nog steeds is het niet verdwenen.
Mijn mooie tuin vol plezier.
Dank je mijn Nebukadnezar.
Voor het planten van het zaad.
Met hier een wilg en daar een spar.
Stilletjes hangend, aan de Eufraat.

Het doet me weer denken aan thuis.
Met bergen en prachtige velden.
Dat is voor altijd mijn huis.
Die vind je niet snel, maar zelden.
En daarom zeg ik tot de zon.
Tot de wolken en het donderen.
Mijn prachtige tuin in Babylon.
Een der zeven wonderen.