De gouden vogel

De gouden vogel
24 mei 2012 admin

Wereld ligt onder nevelen.
Bedwelmt van de koude nacht.
De maan is al verdwenen,
heeft zijn taak allang volbracht.

Er vliegen hordes zwarte kraaien.
Cirkelend boven een duivenveld
Waar ik ’s ochtends altijd zit.
En slechts eentje is er wit.

Het zwart zet snel de aanval in.
De duiven vliegen op.
De kleine witte, niet zo snel.
Dus de kraai pakt hem vel.
Beiden vallen omlaag.

Door de schrik sta ik op.
Kan mijn tranen niet bedwingen.
De nevel onthoudt mijn zicht.
Dan opeens wordt het licht.
De stralen breken de nacht.

De nevelsluier op het gras.
Word een gordijn van goud.
En de kleine witte duif.
Duikt op en vliegt de hemel in.

Zijn verenkleed straalt de zon.
Goud en brons, slechts schimmen zwart.
De gouden vogel in de lucht.
Geeft het leven een nieuwe start.

Wereld ligt onder ochtenddauw
Bedwelmt van de koude nacht.
De witte duif is al verdwenen.
Hij heeft zijn taak volbracht.