De stilte van oorlog

De stilte van oorlog
4 maart 2013 admin

Een duistere schaduw,
bedekt dorre aarde.
zand zweeft na geweld.
de kilte van kwaad,
heeft levens geveld.

Bedompte schoten.
verweg, doch dichtbij.
de pijn van het hart,
seizoenen voorbij.

Een eeuwige winter.
voelt kil, zonder kou.
vergeten in stilte.
de mensen in rouw.

Hoop lijkt verbannen,
de liefde verbrand,
met gestorven geluk,
liggen hand in hand.

Daar brengt de dauw,
een glinster op het land.
en geeft de zon,
zijn goud weer aan het zand.

Daar spreiden de vogels,
hun vleugels wijdt uit.
vervliegen de oorlog.
de tijd gaat vooruit.

Eén sprankje hoop,
hoeft maar zo klein te zijn,
maar zo klein als het is,
zo groot zal het zijn.

Want het kwaad en venijn.
het leed en de pijn.
ze zullen weg zijn,
nu het hart zo puur schijnt.
Geschreven voor: In the heart of the forest.