De vorm en zijn figuur

De vorm en zijn figuur
6 augustus 2014 admin

Versluierd in de stilte
schuilen toppen
hoge bergen
in hun grijze schemermist

die elke vorm en elk figuur
van zijn achtergrond uitwist.

Daar waant een ziel
en zijn viool
gekooid
als een solist.

Wordt door zijn klank en levensstijl verduisterd en betwist.

Daar slapen, zwijgend, mensen, vast.
wachtend op zijn intro, dat
oplaait als de kleur in zwart

waar het weerklinkt
en zwart en kleur met klank bedwingt.

De wind die zingt
en ieder met zijn toon omringt.

Het bevend ritme
laat ze dansen
de neveldruppels,
laat ze glanzen,
laat ze door het landschap deinen,
totdat ze voor het oog verdwijnen.

en de vorm en zijn figuur
het oog van alle mensen gunt
en hem het hoogste hoogtepunt
boven bergen laat bereiken,

totdat al die mensen daar
in walging voor hem wijken

en hij zijn mist van eigendunk
weer in zijn afgrond neer laat strijken.