Guernica

Guernica
28 maart 2006 admin

Lichtstralen door de kleine ramen.
Guernica ontwaakt.
Mensen door de stille straten.
En de zon die niet kan laten,
om een straaltje door te geven.

t’is weer tijd voor een nieuwe dag.
Weer tijd om iets te doen.
Maar wat niet veel mensen weten.
Is dat niemand zal vergeten.
Dat deze dag er was.

Wat is dat stipje in de lucht.
Zal wel niets betekenen.
Maar iedereen die kijkt ernaar.
Vlucht snel weg voor het gevaar.
Is nog niet geweken.

Toch te laat.
Een helder licht.
Gevolgd door lange schreeuwen.
Mijn ogen dicht.
Om niet te zien.
Wat de werkelijkheid ons brengt.

Mijn ogen open.
Ik moet bekijken,
wat er allemaal is gebeurt.
Dan snel ontwijken.
Stukken in de lucht.
En de grond bezaaid met lijken.

Een vuurzee aan de horizon.
De pijn begraaft mijn hart.
De tranen vloeien en mijn gestalte
Staat opeens totaal verstart.

Ik loop verder,
zonder bewegen.
Moet vluchten voor het gevaar.
Ik moet vechten,
voor mijn leven.
En naar toegaan,
weet niet waar.

Grijze lucht.
En vogels vliegen.
Zij weten wel waarheen te gaan.
Maar mijn lichaam.
Zal mij bedriegen.
Zal voor altijd blijven staan.

Naar de deur.
Een nieuwe poort.
Een wezenloze wereld.
Ben niet alleen.
En ik loop voort.
Naar het onheil en geweld.

De stap naar binnen,
lijkt het grootste.
De grootste stap ooit gezet.
En met veel moeite.
Ga ik verder.
Als gevangen in een net.

Kijk om mij heen.
Mijn gedachten glijden.
Dit is niet met mij gebeurt.
Wat moet ik doen.
Ik moet helpen.
En dan mij helpen,
op zijn beurt.

Wat een gezelschap.
Schreeuwende mensen.
En veel van hen, lijden pijn
Met afgehakte ledematen.
Dat is niet wat ik zal zijn.

Ik moet zoeken.
Naar een weg.
Zoeken tussen vlammen.
Ik wil eruit.
Wil hier niet zijn.
Mijn herinnering niet vastklampen.

Het licht der lantaarnen.
Verlicht mijn pad ,
Mijn pad van eeuwig verdriet
En enig klein stukje vrede.
Vind ik nooit, hiertussen niet.

Lichtstralen door gebroken ramen.
Guernica is stil.
Vlammen door de kille straten.
En de zon die niet kan laten,
om een straaltje door te geven.

t’is weer tijd voor een nieuwe dag.
Om alles aan te zien
Maar wat niet veel mensen weten.
Is dat niemand zal vergeten.
Dat deze dag er was.