Hij keek alleen naar schaduwen

Hij keek alleen naar schaduwen
27 april 2012 admin

Hij kijkt alleen naar schaduwen.
Wanneer mensen hem passeren.
Wil hij ogen weren
Hij kent alleen de schaduwen,
op de grond.

Hij kijkt alleen naar mosrandjes.
Die tussen tegels groeien
Hij wil zich niet bemoeien
Met de mensen om zich heen

Hij wil alleen maar kleiner lijken.
In de zwarte grond verdwijnen
Alleen liggen wegkwijnen.
In een hoekje,
in de goot.

De wereld is te zwaar voor hem.
De lucht, te groot, vervuild
Het drukt hem tegen de aarde aan.
Waardoor hij niet meer wil bestaan.
De gekte in zijn hoofd.

Ik vond hem in de schaduwen.
Een hoekje in de goot.
De mossen die hij aaide.
Terwijl de wind hard laaide,
met een lach op zijn gezicht.

Nu kijkt hij naar de mensen
Die onder hem bewegen.
Niet meer bang en verlegen.
Omdat hij groter lijkt.

Lachend, stralend, gelukwensen.
Naar de wereld en de mensen.
Voort het eerst durft hij te zien.
Van het moois dat misschien.
Altijd al voor hem lag.

Maar…
hij keek alleen naar schaduwen.