In zwart gehuld

In zwart gehuld
27 maart 2013 admin

Een wolkenbreuk schijnt licht
op de schemer van de aarde
laat de vlakke vormen vormen
en een gloed van kleur ontvlammen.

Leven vloeit, als bollend laken
en laat mens en dier ontwaken
uit een dromen loze slaap.

Maar jij greep alleen de schaduwen
het zwart contrast van de bleke nacht
verstopt je voor het schemerlicht
van de met kleur gevulde dag.

Het liefst schilder je het leven zwart
weg van kleur, dat jou verward,
omdat ze met zo velen zijn
en niet passen in je brein

Dus sluit jij je voor ons af
van alles dat een kleur bevat
anders dan het zwart en grijs,
want zij geven niet veel prijs.

Neuriƫnd in een eigen wijs.
Verdwaal je in de kleurenregen.
Die telkens opkomt, als een naaste
de liefde geeft,
die je verlangt.