Libanon

Libanon
21 oktober 2012 admin

De dreun galmt in de verte na.
Splinters vliegen rakelings,
langs ingestorte gevelbeelden,
waarachter bange mensen schreeuwen.

Lopend over levend aarde,
levend zand, van dode huid
Bloemen geknakt van ruw geweld.
Wachtten mensen op een held.

Water rood, lucht vol zielen.
Zie ik daar een kindje knielen.
Biddend voor vrede,
voor haar land.
Plant een zaadje in het zand.
Daar zal weer een leven zijn.
Een nieuw leven,
zonder pijn.

Want al lijkt het meisje klein,
haar hart zal daar het grootste zijn.
| Ter nagedachtenis van de omgekomen mensen in Libanon.