Ooit woedde ik met hem mee

Ooit woedde ik met hem mee
20 april 2013 admin

De vergetelheid schijnt schemerlicht
op een afgebrokkeld stuk graniet.
wind in de wilgen, het levenslied.
een vergezicht,
van mijn leven.

De woorden zijn inmiddels
uit de gravure versleten.
te vaak over het hoofd gezien
of zelfs totaal vergeten.

En de enkele rode roos,
of wit, ik heb zelfs geen idee
is de verwelking al voorbij
volgt als stof de wind gedwee.

Ooit woedde ik met hem mee.