Penseelstreken

Penseelstreken
25 oktober 2012 admin

Verzilverde, verborgen lijnen,
teken je aan de avond lucht.
Verbind de sterren tot één geheel,
Strijkt je streken met penseel.

Een wonder aan de horizon.
Je creatie spiegelt geluk.
Een eigen pad, vol geschetst.
Voorgoed in het bestaan geëtst.
Het laat zijn sporen na.

Die paden,
die zal jij belopen
Totdat je aan de verte verdwijnt,
als sterren, rijkend naar de zon.
Verdwijn jij, aan jouw horizon.
En laat mij slapend achter.

Toch zal je elke nacht verschijnen,
in de wereld van mijn hart.
waarvan jij het grootste deel,
het complete tafereel,
in je eentje beschilderd hebt.

Nu kleurt mijn hart,
aanwezigheid.
Al ben je ver van hier.
Maar de voorgeschreven wegen,
die langs de sterren,
naar de toekomst leiden.
Zal ik volgen,
overwegen.
zal mijn er overheen bewegen.
Tot het einde,
van mijn hart.
Uiteindelijk stopt,
bij jou.