Rijp

Rijp
18 januari 2013 admin

Vandaag vond ik een blaadje,
verborgen onder rijp.
Ik wilde hem zo graag voelen,
maar kon er helaas niet bij!

Het leven was bevroren,
onder een dun laagje glas.
Kun je wel begrijpen?
Hoe moeilijk het voor mij was,

dat ik iets,
waarvan ik hou,
stil bevroren in de kou,
niet meer bereiken zou?

Dus deed ik een wens.
Sprak woorden naar de plant,
ging wat dichter bij hem zitten.
Gaf hem de warmte van mijn hand.

En toen werd mijn wens verhoord.
De dooi trad in,
tot water smolt ijs.
Ik wist, dit is een nieuw begin.
Lucht werd blauw, uit grauw
en grijs.

Met de kracht van woorden,
en de warmte van mijn leven.
Wist ik ijs te verdampen,
en geluk weer een kans te geven.

En het frisse groene blaadje?
Tussen winter, kou en guur,
voelt zijdezacht, als nieuwe dauw.
net sneeuw, maar warm en puur.

En telkens, als het winterweer,
mijn leven stolt, met tegenwind.
Denk ik aan al het blijde leven,
dat zich achter de kou bevindt.