Wimpels

Wimpels
3 mei 2012 admin

Het ratelt kanonnen en geweren.
Flitsen banen zich door de lucht,
gevuld met stofdeeltjes en zilte tranen.
De wereld is op de vlucht.

Mensen schreeuwen, wanhoopsdaden.
Voor het leven, tegen geweld.
Ontwijken bommen, gevallen muren.
Wacht angstvallig op een held.

De wolken gapen groot vermoeidheid.
De zon breekt zijn stralen door.
Duizend zieltjes volgen pluimen,
Verlaten het armzalig decor

Het land verdwijnt in zwarte nevel.
De geluiden verstommen, de pijn verdwijnt.
Het leven begint opnieuw hierboven,
daar waar de zon voor altijd schijnt.

Toch huilen ze veel regendruppels.
Die de vlammen doen verzachten.
Omarmen de mensen, daar, alleen.
Die gebukt op vrede wachten.

Plots verschijnt, boven rode daken.
De witte vlag, tussen al het zwart.
Die het geratel het zwijgen geeft,
en de tijd een moment verstart.

Schreeuwen gaan over in het lachen.
Kleur van wimpels vult ons aard.
Zon kijkt lachend over de mensen,
wiens leven is gespaard.

De kleur, die oorlog doet verjagen.
Bevrijd ons allen, van angst en venijn.
En laat ons eindelijk weer eens zien.
Dat onze aarde, ook mooi kan zijn.